Pijn op de wreef bij het lopen zonder stoot: wat te doen en wanneer laten nakijken

Pijn op de wreef bij het lopen zonder voorafgaande stoot kan komen door druk van de schoen, een verandering in activiteit of een overbelastingsletsel. Dat u zich niet gestoten hebt, sluit een letsel van het bot niet uit. Is de klacht licht, dan kunt u de activiteit die haar uitlokt verminderen en de pasvorm van de schoen nakijken; neemt ze toe, gaat u ervan mank lopen of zit ze steeds op dezelfde plek, laat het dan onderzoeken.

Kunt u niet op de voet staan, is de pijn heel hevig of is de voet heel warm en gezwollen, zoek dan dringend medische hulp, zeker als u ook koorts hebt of zich ziek voelt. Bij diabetes, verminderd gevoel of problemen met de doorbloeding verdient elke nieuwe verandering aan de voet een vroeg onderzoek.

De wreef is de bovenkant van de voet, waar de tong en de veters van de schoen op rusten. Onder de huid liggen pezen, botten, gewrichten en zenuwen. Zeggen dat het „bovenop pijn doet” geeft dus de plek aan, maar verklaart nog niet de oorzaak.

Het is ook niet dezelfde vraag als pijn onder de hiel bij de eerste stappen ’s ochtends. Is dat de plek die u last bezorgt, lees dan waarom uw hiel ’s ochtends pijn doet.

Een schoen kan de juiste lengte hebben en bovenaan toch te weinig ruimte bieden. De tong, de naden of een te strak gesloten sluiting kunnen op de wreef drukken. Dat is een mogelijkheid om na te gaan als de klacht samenvalt met één bepaald paar en vermindert wanneer u het uittrekt.

Wanneer u weer gesloten schoenen draagt, pas ze dan met de sokken die u erin gaat dragen. Gebruikt u steunzolen, kijk dan ook hoeveel ruimte ze in de schoen innemen. Een maat langer kopen lost een probleem van hoogte of pasvorm niet altijd op.

Meer kilometers lopen dan gewoonlijk, weer beginnen met hardlopen of de trainingen opvoeren kan de belasting van de voet veranderen. De strekpezen, die helpen de tenen en de voet op te tillen, kunnen geïrriteerd raken door herhaalde bewegingen of door de druk van een schoen.

Dat betekent niet dat elke pijn op de wreef een peesontsteking is. De pijn van een pees en die van een botletsel kunnen op elkaar lijken; het onderzoek dient precies om ze te onderscheiden.

Een stressletsel van het bot kan ontstaan door herhaalde belasting, zonder val of stoot. Er zijn ook klachten die samenhangen met de gewrichten, geïrriteerde zenuwen of bulten die tegen de schoen wrijven.

Een nieuwe bult moet u niet zomaar als „cyste” of „uitstekend bot” beschouwen. Laat hem nakijken als hij groeit, pijn doet of verandert. Is hij erg rood, warm of erg pijnlijk, vraag dan snel hulp. Prik hem niet door en probeer hem niet weg te krijgen door erop te slaan.

U hoeft thuis geen pijnlijke tests te doen. Noteer wat er van dag tot dag verandert en neem de schoenen mee waarin de klacht optreedt.

Kunnen lopen en geen zwelling zien is niet genoeg om een letsel uit te sluiten. Ook het verloop, het pijnlijke punt en de voorgeschiedenis tellen mee.

Deze maatregelen zijn redelijk als u normaal kunt steunen en er geen alarmsignalen zijn. Weet u niet goed wat er aan de hand is of beperkt de pijn uw lopen, vraag dan advies voordat u het zelf probeert te behandelen.

Probeer een comfortabele schoen die de bovenkant van de voet niet samendrukt. U kunt de veters voorzichtig bijstellen om de druk beter te verdelen, terwijl de hiel stabiel blijft. Moet u de schoen los dragen of anders gaan lopen om geen pijn te voelen, draag dat paar dan niet meer tot het is nagekeken.

Begon de klacht toen u een steunzool in een andere schoen legde, neem dan beide mee naar de afspraak. Zelf nog een gevoerde laag toevoegen kan de ruimte binnenin nog kleiner maken.

Stop met het hardlopen, de sprongen of de wandelingen die pijn veroorzaken. Probeer de training niet af te maken door anders te landen om de plek te sparen. Wanneer u weer actief kunt worden, hangt af van wat het onderzoek vindt en van hoe het verloopt.

Als lopen het erger maakt of u mank laat lopen, blijf dan geen stappen bijtellen om te zien of het „warm wordt en overgaat”. Vraag een onderzoek aan.

Een crème, een diepe massage of een oefenschema helpen niet bij elke oorzaak van pijn op de bovenkant van de voet even goed. Vermijd herhaaldelijk op het pijnlijke punt te drukken, geforceerd te rekken of te springen om te testen of er een breuk is.

Hebt u pijnstilling nodig, overleg dan met een zorgverlener of apotheker en houd rekening met uw medicatie en uw voorgeschiedenis. Dat de pijn minder wordt, bevestigt niet dat doortrainen veilig is.

Vraag een onderzoek aan als de pijn terugkomt, erger wordt, u verhindert gewone dingen te doen of niet beter wordt nadat u de belasting hebt verminderd en de schoen die knelt hebt vervangen. Plaatselijke pijn die verschijnt na meer activiteit, of die ook in rust of ’s nachts voelbaar wordt, verdient extra aandacht.

Niet kunnen lopen, een nieuwe vervorming, heel hevige pijn of een warme, gezwollen voet vragen snel aandacht. Hebt u koorts, voelt u zich ziek of breidt een roodheid zich uit, zoek dan dringend medische hulp. Wacht in die situaties niet op de bevestiging van een geplande afspraak.

Hebt u diabetes en verschijnt er pijn of een nieuwe verandering aan de voet, vraag dan snel advies. Onder diabetische voet staat hoe de controle aan dat risico wordt aangepast.

De afspraak begint met het lokaliseren van de pijn, het verloop leren kennen en uw activiteit en schoeisel doornemen. Het onderzoek maakt het mogelijk om, afhankelijk van de situatie, beweeglijkheid, gevoel, pijnlijke zones en het verband tussen de belasting en de klachten te beoordelen.

Moet worden bekeken hoe u de voet belast, dan kan een gangonderzoek zinvol zijn. Het vervangt niet de onderzoeken die nodig zijn om een botletsel uit te sluiten, en het betekent ook niet dat u steunzolen nodig zult hebben.

Hangt de klacht samen met hardlopen, trainen of terugkeren naar de sport, dan kunnen in de sportpodologie die veranderingen in belasting en het schoeisel worden nagekeken. Het plan wordt na het onderzoek bepaald en kan afstemming met andere zorgverleners vragen.

Bij een vermoeden van botletsel kunnen beeldvorming of een doorverwijzing nodig zijn. De American Academy of Orthopaedic Surgeons legt uit dat sommige stressfracturen niet te zien zijn op een eerste röntgenfoto. Houdt de pijn aan, dan mag een eerste normale röntgenfoto het onderzoek niet op zichzelf afsluiten.

In de praktijk kunnen we de voet, de belasting en het schoeisel beoordelen om de volgende stap te bepalen. Neem de schoenen mee die u gewoonlijk draagt, uw sportschoenen en de steunzolen die u al hebt, als u die gebruikt.

Houdt de klacht aan of komt ze terug, dan kunt u een podologisch onderzoek aanvragen. De praktijk bekijkt de aanvraag en bevestigt de afspraak.